نویسنده فرانسوی مقیم ایران در نشست نقد و بررسی دو کتابش در کتابخانه عمومی کاظم اخوان گفت: نخستین داستانهایم را به زبان فرانسه نوشتم، ولی چون در ایران زندگی میکنم و بچههای ایرانی را بهتر میشناسم، خیلی زود شروع به نوشتن به زبان فارسی کردم.
به گزارش روابط عمومی اداره کل کتابخانه های عمومی استان تهران؛ نشست نقد و بررسی دو کتاب "قصه ی دختر کوچک" و "فقط یک بوس کوچولو" نوشته کلر ژوبرت با حضور نویسنده اثر ، فهیمه شانه منتقد،عباس معبوی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رباط کریم و به همت مسئول و کتابداران کتابخانه عمومی کاظم اخوان و جمع کثیری از دانش آموزان دبستان 17شهریور شهرستان روز گذشته(دوشنبه 25 دی )به میزبانی کتابخانه عمومی کاظم اخوان شهرستان رباط کریم برگزار شد.
در ابتدای این برنامه مجری به بیان زندگی نامه و آثار کلر ژوبرت پرداخت و گفت: این نویسنده فرانسوی مقیم ایران در سال 134٠ در فرانسه و در یک خانواده تحصیل کرده مسیحی متولد شد و در سن 1٩ سالگی پس از جستوجو در ادیان و مکاتب مختلف مسلمان شد. کمی بعد ازدواج کرد و از سال 1362 با همسرش که ایرانی است، مقیم ایران شد .کار نویسندگی و تصویرگری را همزمان از حدود ٢٠ سال پیش آغاز کرد و به دو زبان فارسی و فرانسه مینویسد.
از سال ١٣٨٨ همکاری با نشریات کودکان را آغاز ؛ از آن زمان عضو گروه کارشناسی داستان رشد نوآموز شد و با مجلههای سروش کودکان، نبات کوچولو و گاهی مجلات کودک دیگری همکاری کرد. از سال ١٣٩١عضو گروه کارشناسی داستان سروش خردسال شد .
از کتابهایی که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد، میتوان کتاب «در جستجوی خدا»، «امینترین دوست»، «قصه مارمولک سبز کوچولو»، «دعای موش کوچولو»، «کلوچههای خدا»، «خداحافظ راکون پیر» و «گربه کوچه ما» را برشمرد.
در ادامه کلر ژوبرت با لهجه شیرین خود قسمتی ازکتابهایش را برای کودکان خواند و سپس در خصوص علاقه خود به خلق اثر برای مخاطبان کودک و نوجوان ایرانی گفت:نوشتن برای کودکان را به خاطر فرزندانم آغاز کردم. از طرفی برای علاقهمند کردنشان به داستان و مطالعه، دنبال بهترین کتابها به زبان فارسی و فرانسه بودم و دراین جستوجو خودم عاشق ادبیات داستانی کودک شدم.
از طرف دیگر هم، گاهی ناچار بودم برایشان قصه بسازم، زمانی که طالب داستان بودند و کتابی را در دسترس نداشتم. این دو عامل باعث شدند که داستاننویسی برای کودکان آغاز کنم.
نخستین داستانهایم را به زبان فرانسه نوشتم، ولی چون در ایران زندگی میکنم و بچههای ایرانی را بهتر میشناسم، خیلی زود شروع به نوشتن به زبان فارسی کردم. الان هم به هر دو زبان مینویسم، ولی اولویت را به فارسینویسی میدهم، و دلیل دیگر آن این است که در ایران شرایط خیلی خوبی فراهم است تا داستانهایم را در معرض نقد دیگران قرار دهم و ایرادهای کارم را ببینم، در صورتی که این امکان در فرانسه وجود ندارد.
سپس فهیمه شانه منتقد اثر مضمون تربیتی کتابهای نویسنده را از نقاط مثبت کتاب عنوان کرد و گفت: نویسنده با مهارت خاصی در آثار خود به آموزش اخلاق و مسائل تربیتی به کودکان پرداخته و همین کار سبب جذب زیاد کودکان به کتابهایش شده است.
سپس نویسنده در پاسخ به سوال منتقد در خصوص نحوه تصویرگری کتابهایش که خود انجام می دهد پاسخ داد:ابتدا با مداد طرحها را تهیه سپس با مداد رنگی کاملتر می کنم ، در پایان نیز در قالب یک برنامه کامپیوتری تصویر را تکمیل می کنم .
ژوبرت در خصوص موضوعات داستان هایش گفت: من با دقت به حوادث و محیط اطرافم نگاه می کنم و از آنها الهام می گیرم و سپس موضوعات داستانم را انتخاب میکنم .
در ادامه منتقد اثر از نویسنده پرسید: با توجه به اینکه شما دوران کودکی و تحصیل خودرا در کشور فرانسه گذرانده اید
و با فرهنگ و آموزش آن کشور بزرگ شده اید ، چگونه مضمون داستانهای خود را با محیط آموزشی و فرهنگ کودکان ایرانی منطبق می کنید؟
نویسنده گفت: درست است که من در کشور اروپایی بزرگ شده ام و تحصیلات خود را در انجا گذرانده ام اما با توجه به اینکه فرزندانم در ایران تحصیل و پرورش یافته اند من از نزدیک با محیط آموزشی و فرهنگی ایران کاملا آشنا هستم .
در ادامه فهیمه شانه منتقد ادبی در خصوص شخصیت های داستان از نویسنده پرسید و گفت: برای شما پرداختن به شخصیهای داستان در قالب انسان راحتر است یا حیوانات ؟
نویسنده گفت: با توجه با اینکه داستان نویسی درباره انسانها باید در قالب چهار چوب زندگی اجتماعی از قبیل شهر نشینی ،مدرسه رفتن ، کار و .... رعایت شود کار سختی است؛ اما در مورد حیوانات رعایت این موارد الزامی نیست و دست نویسنده در پرداختن به تخیلات باز تر است .
نشست نقد و بررسی دو کتاب "قصه ی دختر کوچک" و "فقط یک بوس کوچولو" با تقدیر از نویسنده و منتقد به کار خود پایان داد.
برچسب:
نویسنده: حسین کاشانی